De meest gestelde vraag na het allereerste festival was: “En? Hoe was het festival? “ Voor het antwoord konden we de woorden niet vinden en ook nu vragen we ons af: hoe schrijf je een verslag van een gebeurtenis als woorden je steeds weer tekort schieten? Het klinkt als een cliché, en misschien moet je een dichter zijn om woorden te kunnen geven aan het gevoel van het Shekinah Festival. Zoveel liefde, saamhorigheid en vreugde – het was een feest zonder weerga. Hoe vind je daar nog woorden voor?
Misschien zijn het de reacties achteraf die iets van de sfeer vertellen:
“Ik ben zo ontzettend ‘jumpy’ op dit moment. Ik was vandaag in de stad en iedereen was zo aardig tegen me. Ja, ja. Ik ben liefde en licht…”
“Ik heb genoten van een zinderend samenzijn, en fantastisch dat er een vervolg gaat komen!”
“Toen ik me aan het voorbereiden was -vlak voor de workshop- voelde ik energetisch ‘geboenk’ op de vloer. Alsof er een ‘schip’ landde en allemaal hele blije spirits aan het ronddansen waren; vooral de kristalkinderen waren erg happy..”
“Het is goed merkbaar wat we neer hebben gezet. Het lijkt wel alsof ik een grote magneet ben, mensen willen graag met me van gedachten wisselen, me aanraken –eventjes die aandacht…”
“Nog steeds ben ik met een been daar en met een been hier en als ik het lied weer hoor ben ik weer helemaal daar met mijn ‘doorzonwoning’ open! Nogmaals dank voor deze fantastische, warme en bijzondere tijd en de bijzondere mensen die ik ontmoeten mocht.”
Wellicht dat dit lied ‘Better together’, wat zaterdagavond tot hèt lied van het Shekinah festival werd, iets weergeeft van de sfeer. Je kan het beluisteren in de Cobos Gallery. Als je daar linksboven bij ‘open menu’ naar ‘Shekinah’ gaat en dan ‘Shekinah festival’ aanklikt, kan je tegelijk een selectie van de foto’s bekijken.
Misschien zeggen de foto’s nog het beste wat woorden niet kunnen overbrengen? Of waren het toch de afscheidswoorden van velen: “Ik heb genoten! Tot volgend jaar!”, die uitdrukken dat wat als een idee voor een éénmalig festival begon, gewoon niet bij één keer kan blijven, omdat het zo mooi was? Hoe het ook zij, het was een ervaring om nooit te vergeten. Misschien nog wel het meest omdat we voelden dat we als mensen zó bedoeld zijn. In samenwerking en eenheid, waarbij ieder doet waarin hij of zij goed is; omdat dat elkaar aanvult tot een onbeschrijfelijk mooi geheel. Tot eenheid.
Iedereen die er was, meewerkte, betrokken was en is: dank je wel daarvoor.
Voor en met elkaar: Friedy, Hanneke , Krijn.